Kategorie

Kategorie

Czego spróbować w Prowansji i na Lazurowym Wybrzeżu?

Restauracje otwierają się w południe i są czynne do godziny 14-16 w zależności od miejsca, potem otwierają się ponownie –  wieczorem o godzinie 19. Często wskazana jest wcześniejsza rezerwacja. Trzeba się do tego przyzwyczaić – szczególnie w mniejszych miejscowościach: nie zjecie posiłku w restauracji poza powyższymi przedziałami czasowymi. Ja osobiście lubię tę regularność w posiłkach.To co możecie danego dnia zamówić często wypisane jest kredą na czarnej tabliczce. Pan kelner przynosi ją do stolika i wybieracie z tablicy.Możecie często spotkać napis na tabliczce Menu du jour wraz z ceną. Jest to popularna we Francji formuła, wybieracie wtedy przystawkę, danie główne i deser, albo przystawkę danie główne lub danie główne i deser. Są to sezonowe, świeże dania, często serwowane szybciej niż dania z karty, o niższej cenie.

Przyjazd do Prowansji uczciliśmy lamką Kir Royal – to szampan wraz z likierem porzeczkowym podawany w podłużnych, wąskich kieliszkach, często jako aperitif oraz pyszną kolacją…

Do każdego dania steka czy ryby był sezonowy dodatek. – duszone pomidory, cukinia, bakłażan w ziołach.Tatar, który u nas jest przystawką , tutaj może być daniem głównym. Podaje się go z frytkami. Mięso zazwyczaj wymieszane jest już ze wszystkimi dodatkami, można też spotkać w komplecie sałatę z winegretem.

Mniejsza wersja Charlotte nazywa się Charlottine. Jest to pyszny i efektowny francuski deser z biszkoptami i sezonowymi owocami.

Na deser możecie zamówić coś słodkiego, ale również selekcję, lokalnych, serów. 

Kawałki bagietki dostaniecie często jako dodatek do dania.

Nie ma Prowansji bez rosé – lekkiego, różowego wina, które jest tutaj częścią kultury, kuchni i stylu życia.

Serwis kelnerski to inna bajka i jest zazwyczaj super.

Posiłek ma być przyjemnością, a więc trwa. Nie ma pośpiechu w podawaniu dań, nie ma pospiechu w konsumpcji…

Prowansja i Lazurowe pełne są klimatycznych miejsc gdzie można spróbować lokalnej kuchni. 

Mój subiektywny przewodnik z potrawami i deserami poniżej:

Świeże ryby i owoce może

Najbardziej smakowały  mi małże brzytwy – w cudownym sosie na bazie masła, czosnku, pietruszki, pomidorów flambirowane w pastisie-  anyżkowym prowansalskim trunku.

Zaraz na drugim miejscu była zupa rybna z ryb skalnych podawana z grzankami, sosem rouille (m.in na bazie żółtek, oliwy, czosnku, chili) Gładka, przetarta przez sito, bez kawałków ryb jak kultowa bouillabaisse.

Nie mogę nie wspomnieć o klasyku moules marinières  frites, a także o bardzo często obecnych  tutaj w kartach filetach z dorady królewskiej i okonia morskiego z dodatkami,

Steki w Prowansji  przyzwoite i dostępne zawsze w kartach. 

Dania z letnią  czarną truflą z Prowansji (makarony, risotta, trufla jako dodatek do potraw)

Bagietki i viennoiseries – nie ma takich w PL, a szczególnie tej chrupiącej skórki od bagietki; warto najeść się na zapas.

Sałatka nicejska – klasyk

Pan bagnat – czyli sałatka nicejska w kanapce

Faszerowane kwiaty cukinii serem kozim i w cieście smażone

Tapenada czyli pasta z oliwek, anchois, kaparów z dodatkiem oliwy

Aïoli  czyli sos na bazie czosnku, żółtek jaj, oliwy; serwowany jako dodatek do dań, warzyw, ryb 

Petits farcis czyli prowansalskie warzywa faszerowane 

Fougasse tradycyjny prowansalski chleb, z oliwkami i ziołami

Socca placek z mąki z ciecierzycy

Pissaladière: duszona cebula, oliwki, anchois na cieście chlebowym

Tourte de blettes tarta z boćwiną  – podawana na słodko i na słono

Tarta tropézienne drożdżowa, z pysznym kremem

Calissons de Provence- tutejszy przysmak zrobiony z migdałów, kandyzowanego melona, skorki pomarańczowej z lukrem i opłatkiem pod spodem. Dostępny powszechnie w formie uroczych ciasteczek, ale też w kawałkach 

Nugaty – białe, miękkie, ciągnące, z orzechami, z miodem lawendowym

Nugat lodowy – letni deser z ubitych białek z kremówką, 

Lokalne sery :

Sery kozie mają w Prowansji swoją tradycję.

Bardzo popularny jest tutaj ser Banon. Charakteryzuje się miękką, kremową konsystencją i dość intensywnym smakiem. Jego znakiem rozpoznawczym jest zawinięcie w liście kasztanowca, które nadają mu wyjątkowy aromat i chronią przed wysychaniem. Ser ten posiada oznaczenie AOC (Appellation d’Origine Contrôlée), co świadczy o jego regionalnym pochodzeniu i wysokiej jakości. Nam najbardziej smakuje ze świeżym pieczywem i konfiturą figową. 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *